Maand: september 2025

Herhalen we de fouten die in de jaren 90 bij de implantatie van AI.

De meeste AI-initiatieven mislukken een schokkende 95 procent, vergeleken met slechts 25 procent van de traditionele IT-projecten.

De reden is niet de slechte technologie, het is dat we AI onbeperkte autonomie blijven geven zonder de beperkingen ervan te begrijpen of hoe het van toepassing is op onze behoeften.

We hebben deze patronen al eerder gezien bij elke nieuwe technische innovatie. De huidige AI-mislukkingen volgen een script dat tientallen jaren geleden is geschreven, en we zouden allemaal aandacht moeten besteden aan de patronen uit eerdere mislukkingen.

Het is hetzelfde patroon dat huidige AI-mislukkingen dwingt tot een regelgevende interventie.

De parallel met de huidige AI-implementaties is treffend, indrukwekkende technologie die de praktische realiteit van alledaagse consumenten negeert.

AI of welke technologie dan ook opdringen aan gebruikers die er bang voor zijn of het wantrouwen, staat garant voor mislukking. De huidige AI-implementaties stuiten op dezelfde weerstand van mensen die geautomatiseerde systemen geen belangrijke beslissingen toevertrouwen.

Elke mislukte technologiegolf volgt vier voorspelbare stappen:

Eerste, Magisch denken daarbij beschouwen we nieuwe technologie als een wondermiddel. Rechtvaardigt deze denkwijze het geven van onbeperkte autonomie aan technologie, omdat “het de toekomst is”.

Tweede, Onbeperkte implementatie daarbij implementeren we zonder beperkingen. AI kan elk antwoord genereren. Maar vragen we, ​​”moeten we?”, of alleen “kunnen we?”.

Derde, Cascade van mislukkingen daarbij stapelen problemen zich exponentieel op. Eén AI-hallucinatie verspreidt binnen enkele uren gevaarlijke desinformatie naar miljoenen gebruikers.

Vierde, gedwongen correctie waarbij een publieke tegenreactie en regelgevende interventie tegelijk komen. Er wordt momenteel gewerkt aan AI-regelgeving, de vraag is of  deze zal helpen vormgeven of erdoor gevormd zal worden.

Voor iedereen die zich voor het eerst in AI verdiept, is het duidelijk dat AI catastrofale schade kan toebrengen, misschien wel meer dan in voorgaande tijdperken, gezien de autonomie van AI zelf.

Begin met beperkingen, niet met mogelijkheden: Voordat we ons afvragen ​​wat AI kan, definieren we wat het niet mag doen. Elke succesvolle implementatie van technologie begint met grenzen.

Creëer killswitches vóór de lancering, we hebben drie niveaus van shutdown nodig: direct (stop deze reactie), tactisch (schakel deze functie uit) en strategisch (stop het hele systeem).

Meet twee keer, lanceer één keer: Voer piloten uit met duidelijke succescijfers. Test met vijandige input van gebruikers die proberen je systeem te kraken.

Beheer de resultaten we kunnen geen AI-successen claimen terwijl we AI-falen ontkennen. Stel duidelijke verantwoordingsketens vast vóór de implementatie. Als je voor een AI implementatie een belofte doet, komt die na. Als het een fouten maakt, neem daarvoor verantwoordelijk.

De AI successen, zullen niet het snelst geïmplementeerd worden of het meest aan uitgeven worden. We zullen leren van drie decennia aan technologische mislukkingen in plaats van ze te herhalen. Vergeet niet dat het opdringen van technologie aan onwillige gebruikers een recept voor een ramp is.

Het patroon is duidelijk. De blauwdruk bestaat. De enige vraag is of je de 95 procent volgt in de mislukking of je aansluit bij de 5 procent die van de afgelopen drie technologie decennia heeft geleerd.

De EU-datawet geeft gebruikers controle over data van verbonden apparaten. De EU-datawet treedt in werking in de EU en geeft gebruikers controle over de data die gegenereerd wordt door hun verbonden apparaten, zoals smartwatches en auto’s. Tegelijkertijd biedt het kleine bedrijven mogelijkheden om deze data te gebruiken voor innovatieve aftersalesdiensten.

De Datawet vergroot de toegang tot hoogwaardige data en daarmee de mogelijkheden voor datagedreven innovatie. De Datawet stelt eerlijke regels vast voor een ruimere beschikbaarheid van data om innovatie, concurrentievermogen en groei in de digitale economie van Europa te stimuleren.

Consumenten en zakelijke gebruikers van verbonden apparaten – zoals auto’s, smart-tv’s en industriële machines – kunnen nu toegang krijgen tot de ruwe data die door hun apparaten gegenereerd worden, deze gebruiken en delen. Met dit doel voor ogen:

Zorgt ervoor dat verbonden apparaten op de EU-markt ontworpen zijn om datadeling mogelijk te maken;

Geeft consumenten de mogelijkheid om te kiezen voor kosteneffectievere reparatie- en onderhoudsbedrijven of deze taken zelf uit te voeren;
Geeft gebruikers in sectoren zoals de maakindustrie of de landbouw toegang tot data over de prestaties van industriële apparatuur, wat hun efficiëntie en bedrijfsvoering kan verbeteren;

Stelt cloudgebruikers in staat om te wisselen tussen cloudproviders of diensten van meerdere providers tegelijkertijd te gebruiken;

Verbiedt oneerlijke contracten die datadeling kunnen belemmeren.
De Commissie heeft ook richtsnoeren gepubliceerd over het delen van voertuiggegevens, wat zal leiden tot betere reparatie- en onderhoudsdiensten, autodelen en mobiliteit als dienst.

De Commissie werkt aan verdere instrumenten om de implementatie van de Datawet te vergemakkelijken. Ze zal een speciale juridische helpdesk voor de Datawet opzetten om bedrijven direct te helpen met vragen over de implementatie van de nieuwe maatregelen. Ze zal richtsnoeren verstrekken over het gebruik van data met betrekking tot de bescherming van bedrijfsgeheimen.

Meer specifiek zal ze verduidelijken wanneer het nieuwe mechanisme ter bescherming van bedrijfsgeheimen kan worden toegepast. Ze zal ook modelvoorwaarden voor datadeling en standaardclausules voor cloudcontracten publiceren om datadeling te vergemakkelijken.

De Commissie zal ook een Data-uniestrategie aannemen om het datakader van de EU verder te verbeteren en te vereenvoudigen.

De Commissie heeft samengewerkt met Europese bedrijven van alle omvang, brancheorganisaties en het maatschappelijk middenveld om de bepalingen te verduidelijken en praktische instrumenten te ontwikkelen voor de toepassing van de Datawet.

De betrokkenheid van belanghebbenden zal worden voortgezet naarmate de Datawet van kracht wordt. Zo wordt ervoor gezorgd dat feedback toekomstige richtlijnen vormgeeft, de implementatie proportioneel en effectief blijft en bijdraagt ​​aan de vereenvoudigingsagenda van de Commissie.

De Commissie heeft lidstaten, bedrijven en andere belanghebbenden al ondersteuning geboden, waaronder veelgestelde vragen en richtlijnen. De Datawet is een aanvulling op de Data Governance Act. Terwijl de Data Governance Act het vertrouwen in vrijwillige mechanismen voor datadeling vergroot, biedt de Datawet juridische duidelijkheid over de toegang tot en het gebruik van data.

De Europese Unie heeft nieuwe richtlijnen aangekondigd die de bescherming van persoonsgegevens aanzienlijk moeten verbeteren. Met de aangescherpte regels wordt vooral ingezet op transparantie, vrijwillige toestemming en verantwoord gebruik van data door organisaties en instellingen.

Voortaan moet toestemming voor het verwerken van persoonsgegevens worden gegeven via een duidelijke, actieve handeling. Dat kan door een mondelinge of schriftelijke verklaring, inclusief elektronische middelen, of bijvoorbeeld door het aanvinken van een vakje op een website. Stilzwijgen, vooraf aangevinkte vakjes of inactiviteit mogen niet langer worden beschouwd als geldige toestemming.

Daarnaast moet toestemming specifiek zijn: als gegevens voor meerdere doelen worden gebruikt, moet de betrokkene voor elk doel apart toestemming geven. Burgers moeten hun toestemming op ieder moment kunnen intrekken, zonder dat dit gevolgen heeft voor eerdere, rechtmatige verwerkingen.

De regels leggen een sterke nadruk op transparantie. Organisaties moeten betrokkenen informeren over wie verantwoordelijk is voor de gegevensverwerking, voor welke doeleinden gegevens worden verzameld en hoe lang deze worden bewaard. Daarbij moet eenvoudige, begrijpelijke taal worden gebruikt, zodat iedereen weet wat er met zijn of haar gegevens gebeurt.

Ook moeten burgers hun rechten eenvoudig kunnen uitoefenen, zoals het recht op inzage, correctie en verwijdering van gegevens. Bovendien geldt dat gegevens slechts mogen worden verzameld en bewaard voor zover dat strikt noodzakelijk is voor het aangegeven doel.

Wanneer persoonsgegevens binnen of tussen instellingen van de EU worden overgedragen, moet eerst worden vastgesteld of deze overdracht noodzakelijk en wettelijk toegestaan is. Instellingen moeten beoordelen of de ontvanger een gerechtvaardigde grondslag heeft voor de verwerking en of de gegevens daadwerkelijk nodig zijn voor diens taken.

Bij twijfel moet de verantwoordelijke instelling de noodzaak verder laten toelichten, en moet achteraf altijd kunnen worden gecontroleerd waarom de overdracht plaatsvond

De nieuwe richtlijnen erkennen dat het in sommige gevallen, zoals bij wetenschappelijk onderzoek of humanitaire noodsituaties, niet altijd mogelijk is om vooraf precies te bepalen hoe gegevens worden gebruikt. Betrokkenen moeten daarom de mogelijkheid krijgen om toestemming te geven voor specifieke onderzoeksgebieden of onderdelen van projecten, met inachtneming van ethische normen.

Daarnaast blijft verwerking van persoonsgegevens toegestaan wanneer dit noodzakelijk is voor taken van algemeen belang, voor wettelijke verplichtingen of om vitale belangen van een persoon te beschermen, zoals bij natuurrampen of gezondheidscrisissen.

Met deze aangescherpte regels wil de EU de privacy van burgers beter beschermen en organisaties dwingen tot zorgvuldiger datagebruik. “Het gaat niet alleen om naleving van de wet, maar ook om het herstellen van vertrouwen in hoe persoonsgegevens worden behandeld,” aldus een woordvoerder van de Europese Commissie.

De nieuwe richtlijnen vormen een verdere uitwerking van de bestaande Europese wetgeving rond gegevensbescherming en zullen naar verwachting de standaard zetten voor dataverwerking binnen en buiten Europa.

EU moet digitale regels vereenvoudigen om concurrentiekracht te behouden

De Europese Unie heeft de afgelopen jaren in hoog tempo digitale regelgeving opgetuigd, met doelen als veiligheid, concurrentie en duurzaamheid. Maar dit “digitale regelgevingspakket” is uitgegroeid tot een wirwar van meer dan honderd regels en rapportageverplichtingen. Bedrijven klagen dat de lasten kostbaar en omslachtig zijn en innovatie belemmeren. Het Draghi-rapport waarschuwt dat overregulering inmiddels een rem vormt op het Europese concurrentievermogen.

Om die reden werkt de Europese Commissie aan een nieuw digitaal pakket, dat in het najaar van 2025 wordt verwacht. Het pakket moet bestaande regels stroomlijnen en overlappingen wegnemen, zodat bedrijven beter kunnen concurreren binnen en buiten de EU.

Drie kernproblemen

1. Overlapping en kosten

Bedrijven moeten vaak dezelfde informatie aan meerdere instanties rapporteren. Alleen al op het gebied van cybersecurity kost dit naar schatting €60 miljard per jaar. Ook de AVG blijkt in de praktijk duur en inefficiënt: de winstmarges van Europese datagedreven bedrijven stegen minder sterk dan die van hun Amerikaanse concurrenten.

2. Fragmentatie in de interne markt

EU-regels worden nog steeds verschillend toegepast per lidstaat, wat leidt tot een lappendeken van interpretaties. “Eén gemeenschappelijke regel is beter dan 27 verschillende,” luidt de kritiek. Centralisatie van toezicht of sterkere coördinatie kan hier uitkomst bieden.

3. Internationale positie en het ‘Brussel-effect’

De EU vertrouwt sterk op haar vermogen om mondiale standaarden te zetten, maar dat effect neemt af naarmate andere regio’s economisch sterker worden. Slechts 16 landen hebben momenteel een adequaatheidsbesluit voor gegevensoverdracht met de EU. Samenwerking met partners als Japan, Singapore en Canada is cruciaal om digitale handel te bevorderen.

Kans voor herziening

De Commissie benadrukt dat vereenvoudiging niet hetzelfde is als deregulering, maar zonder inhoudelijke herziening blijft de agenda tandeloos. Zo zou de AVG flexibeler moeten worden ingericht, zodat gegevens gemakkelijker internationaal kunnen stromen en regels consistenter worden toegepast. Ook andere digitale wetten, zoals de Digital Markets Act, moeten kritisch tegen het licht worden gehouden.

Conclusie

Het nieuwe digitale pakket is een kans om de Europese digitale economie te versterken. Minder bureaucratie, meer coherentie en betere internationale afstemming kunnen ervoor zorgen dat Europese bedrijven concurrerender worden. Daarmee kan de EU niet alleen innovatie en groei stimuleren, maar ook haar positie als wereldspeler in de digitale handel veiligstellen.