Diversiteit

Diversiteit en inclusiviteit in onze systemen – data, cultuur en sociale voordelen

Recente mening zijn verdeeld over de huidige belemmeringen voor het vergroten van diversiteit, evenals over manieren waarop deze wordt omzeild.

Het verzamelen van relevante gegevens, het creëren van een inclusieve cultuur en het focussen op hoe vaardigheden op het gebied van wetenschap, technologie, techniek relevant zijn, zijn er manieren voor het opbouwen van gelijkheid, diversiteit en inclusiviteit.

Diversiteit in verschillende rollen die het verzamelen en delen van gegevens moet bevorderen, naast het creëren van een betere cultuur om een bredere spreiding te bewerkstelligen, en ervoor zorgen dat we niet alleen gericht zijn op het aanmoedigen van diversiteit.

“De ondervertegenwoordiging en verscheidenheid van groepen betekent een verlies van kansen en talent, en ook een verlies van kansen voor de samenleving als geheel”

Het meten van vooruitgang is een belangrijke manier om niet alleen te bepalen of het eigen vermogen te diversifiëren groeit, maar ook welke initiatieven het meeste verschil maken om dit doel te bereiken.

Op het eerste gezicht lijkt het erop dat de noodzaak van diversiteit vordert, maar de gegevens vertellen een ander verhaal als ze verder worden uitgesplitst.

“Er zijn veel interventies die goed bedoeld zijn en die met goede bedoelingen worden gedaan en misschien niet zo effectief zijn als ze zouden kunnen zijn,”

Mensen worden hun hele leven blootgesteld aan bedrijven, organisaties en overheden die data verzamelen, dit is niet alleen een toekomstige ontwikkeling. Toegang tot deze data is een voortdurend maatschappelijk probleem, waarbij veel mensen de basis digitale vaardigheden missen die nodig zijn om taken uit te voeren, zonder te veel data te delen, en anderen niet eens de vaardigheden hebben om onderzoek naar de over hen verzamelde data uit te voeren.

Aangezien data een grote rol speelt in het leven van iedereen, is het belangrijk ervoor te zorgen dat alle lagen van de bevolking betrokken zijn om te voorkomen dat we kijken naar een klein deel [van de samenleving], we bewijzen onszelf hiermee een slechte dienst.”

Toestemming

Gegevens die door onze persoonlijke apparaten zijn verzameld, in combinatie met elektronische transacties en gegevens uit andere bronnen, vormen de basis van enkele van de grootste datasets in de wereld. Persoonlijke gegevens zijn ook de bron voor genereren van klant inzichten, marktvoorspellingen en gepersonaliseerde diensten. De afgelopen twee decennia is het commerciële gebruik van persoonlijke gegevens in onze online wereld toegenomen. Maar nu, vanwege het ontbreken van vertrouwen, het optreden van de overheid en de concurrentie, komt hier snel een einde aan.

Gedurende het grootste deel van zijn bestaan ​​was de online wereld een data-economie gestructureerd rond een ‘digitaal gordijn’ dat was ontworpen om verzamelen van data te verdoezelen voor wetgevers en gebruikers. Gegevens werden beschouwd als bedrijfsgeheim, eigendom en een geheim voordeel op concurrenten, ook al waren de gegevens afkomstig van privégedrag van gebruikers. Sinds er een tipje van dat digitale gordijn is opgelicht willen we meer controle over de gegevens die we genereren. In plaats dat we dienen als een bron van waaruit vrijelijk kan worden geoogst, behandelen we persoonlijke gegevens nu als activa die eigendom zijn van individuen en die aan bedrijven worden toevertrouwd.

Door individuen meer controle te geven, kunnen de ergste excessen in de online wereld worden ingeperkt en tegelijkertijd een nieuwe golf van data gestuurde innovatie worden gegenereerd, te beginnen met uitdrukken wat vóór personalisatie en kansen we willen die onze gegevens mogelijk maken.

Een nieuwe realiteit de sleutel tot transitie voor data en vertrouwen, waarin we data activiteiten reorganiseren rond de nieuwe fundamentele regels van toestemming, inzicht en verloop.

Geen economisch systeem gebouwd op de geheime extractie en manipulatie van gegevens’, waar gegevens worden gekocht, verkocht en gebruikt zonder onze toestemming. 

Gebruikers in staat stellen om de mogelijkheid van data verzamelaars in hun vele apps te volgen, uit te schakelen, keuzevrijheid over gegevens. Terwijl ze op zoek zijn naar de gemakken en voordelen die voortvloeien uit hun gegevens. Om later de voorwaarden te bepalen welke gegevens ze delen en met wie ze deze delen.

Deze veranderingen zijn onderdeel van een nieuwe gegevensuitdagingen bovenop de uitdagingen in een reeks interne spanningen omtrent klantgegevens. Gegevens bewaren: verzamelen, versleutelen en veilig opgeslagen beschermt tegen hackers. Gegevensverzamelingsactiviteiten, met meerdere legacy-systemen, een complex aantal overeenkomsten, regels voor het delen van gegevens en, heel vaak, een aanhoudend gebrek aan duidelijkheid over hoe gegevens kunnen worden geïntegreerd.

Terwijl er weinig geld wordt uitgegeven aan data-innovatie die de productiviteit of de klantervaring verbetert.

De nieuwe data-economie zal deze gang van zaken niet langer tolereren. Als uw enige waarde uit persoonlijke gegevens halen, moeten we de manier waarop we deze verwerven, delen, beschermen en ervan profiteren veranderen.

De regels van de data-economie zijn vrij eenvoudig, afgeleid van het basisprincipe dat persoonlijke gegevens een bezit zijn van de mensen die ze genereren.

De eerste regel heeft alles te maken met toestemming. Voor het verzamelen van gegevens over voorkeuren, gewoonten en identiteit, transactie voor transactie. Consequent het vertrouwen cultiveren en uitleggen hoe gegevens worden gebruikt en wat het oplevert.

Tweede regel inzicht over identiteit. Routinematig grote hoeveelheden persoonlijk identificeerbare informatie (PII) overdragen via gegevensovereenkomsten, wat zowel de privacy als de veiligheid in gevaar brengt. Het mogelijk maken om inzicht te krijgen uit gegevens zonder de gegevens zelf te verwerven of over te dragen. Het gezamenlijk ontwerpen van algoritmen en gegevens kan het proces van het extraheren van inzichten vergemakkelijken door beide te structureren om beter aan de behoeften van de ander te voldoen. Als gevolg hiervan wisselen de algoritmen, in plaats van gegevens te verplaatsen.

Laatste en derde regel stromen de data silo’s over, overweeg een nieuw organisatieprincipe voor interne datateams. Zodat klantgegevens zinvolle bestemming hebben en inzicht geeft zonder gegevens te delen, niet langer met data silo’s willen werken, waarbij de ene probeert gegevens op slot te houden terwijl de andere probeert deze te delen. Om inzichten te vereenvoudigen, met als gemeenschappelijk doel het verkrijgen van maximaal inzicht uit gegevens in het voordeel van de klant.

Het eindresultaat is een data-ecosysteem dat betrouwbaar en veilig is en onder controle van de klant staat. Waarde toevoegt, door de klant te ontlasten, rendement bieden in de vorm van meer en beter gepersonaliseerde diensten. Waardoor klanten zelfs toestaan ​​om inzichten uit hun gegevens te delen, op voorwaarde dat de voordelen ook voor hen gelden.

Hervorming

Hervorming van gegevensbescherming en privacy. In plaats van een uitgebreide wettelijke bescherming voor persoonlijke gegevens,

De helft van alle consumenten gelooft dat hun persoonlijke informatie nu minder veilig is dan vijf jaar geleden, ontnuchterend hoe weinig vertrouwen we hebben in organisaties, de overheid als geheel en de particuliere sector, om onze gegevens te beschermen. Individuen worden gedwarsboomd over welke actie ze eventueel kunnen ondernemen om hun digitale activa en identiteit te beschermen.

Maar intussen recordbrekende gegevensinbreuken en ontoereikende handhaving op het gebied van gegevensbescherming. We hebben dan wel uitgebreide wettelijke beschermingen voor persoonlijke gegevens ingevoerd, maar geen enkele van de meest geavanceerde en grootste technologie- en databedrijven ter wereld, heeft echt grote stappen gemaakt op het gebied van onze privacy. We lijden onder deze ongelijke benadering: omdat onze gegevens niet voldoende worden beschermd.

De regie ontbreekt en een alomvattende raamwerk dat het verzamelen en gebruiken van persoonlijke informatie regelt is niet aanwezig. In plaats daarvan wordt privacy en veiligheid benaderd door verschillend beleid, bepaald door sectoren en soorten van gevoelige informatie (bijvoorbeeld gezondheid en financieel), waardoor overlappende en tegenstrijdige beleid ontstaat.

Wijdverbreide verzameling van persoonlijke informatie brengt de privacy en veiligheid van [personen] in gevaar.

Met name de wetgeving met betrekking tot datalekken lijkt niet goed te werken. Daarbij moeten we erkennen dat wijdverbreide verzameling van persoonlijke informatie, de privacy en veiligheid van consumenten in gevaar brengt. Wetten hebben verschillende en soms onverenigbare bepalingen met betrekking tot welke categorieën en soorten persoonlijke informatie bescherming rechtvaardigen, welke entiteiten worden gedekt en zelfs wat een inbreuk vormt. De meldingsvereisten variëren tot het niet op de hoogte brengen van instanties voordat een getroffen personen wordt geïnformeerd.

De handhaving van de wet is ook ingewikkeld door beperkte jurisdictie over banken, verzekeringsmaatschappijen, non-profitorganisaties en zelfs sommige internetserviceproviders.

Zelfs de meest geavanceerde organisaties zullen uiteindelijk een inbreuk ervaren. Zelfs organisaties met meerdere lagen van digitale en fysieke beveiliging zijn kwetsbaar. Perfecte beveiliging is onmogelijk en de informatieschade die het gevolg kan zijn van het verzamelen en (mis)gebruiken van gegevens is voortdurend aanwezig.

Als gevolg hiervan steeds meer regels voor het melden van gegevensinbreuken en voorstellen voor de bescherming van consumenten voor datalekken. Wetten voor het melden van overtredingen die de verantwoording voor melding leggen bij de personen van wie de informatie is gecompromitteerd.

Dit is een veelvoorkomende retoriek na elke inbreuk in de krantenkoppen, maar het aannemen van meer wetgeving inzake inbreuk op gegevens, hoewel goed bedoeld, zal waarschijnlijk leiden tot weinig zinvolle verbetering voor gegevensbeveiliging. Hoewel wetten voor het melden van inbreuken bedrijven die inbreuken zelf niet openbaar maken, beschamen, leggen ze uiteindelijk de last op de personen van wie de informatie verzameld is. We moeten voortdurend alert blijven op identiteits- en andere fraude, waarvan sommige jaren na het eerste inbreuk kunnen plaatsvinden.

Duidelijke regels moeten bedrijven kunnen stimuleren om gegevens te beveiligen. De meeste datalekken, zelfs met de kosten van openbaarmaking en reactie en de daarmee gepaard gaande reputatieschade, leiden niet tot aanzienlijke financiële schade voor bedrijven. Zelfs wanneer toezichthouders erbij betrokken raken, is de kans op een geldboete klein. Er is een uitgebreider wettelijk kader nodig voor een betere beveiliging, openbaarmakingen van inbreuk en individuele bescherming van privacy.

Met de herziene Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) is de Europese Unie het middelpunt geworden van de wereldwijde dialoog over individuele gegevensprivacy. In tegenstelling tot de meeste bestaande wereldwijde wetgeving beschermt de EU-wetgeving alle persoonsgegevens, ongeacht wie ze verzamelt of hoe ze worden verwerkt.

Gegevensbescherming maakt niet alleen deel uit van maatschappelijk verantwoord ondernemen, het is ook een substantieel risico als een essentiële compliancefunctie voor elke organisatie die persoonlijke informatie of andere potentieel gevoelige consumentengegevens verzamelt, gebruikt of deelt.

Informatie is gevoelig, ongeacht of deze wordt ingevoerd in een consumententoepassing, wordt gegenereerd door een draagbaar apparaat of wordt doorgegeven aan een professional.

Openbaarmaking achteraf helpt alleen de juridische en compliance-industrieën die zijn opgedoken in de nasleep van recente inbreuken. Tegen de tijd dat een inbreuk wordt onthuld, kan er al schade zijn toegebracht aan honderdduizenden, zo niet miljoenen individuen.

Bedrijven moeten gebruiksvriendelijke individuele toegangs-, correctie- en verwijderingsmechanismen bieden voor gebruikersgegevens, en gedocumenteerde risicobeoordelingen en andere nalevingsvereisten, die een papieren spoor achterlaten. Wanneer deze mechanismen door de wet worden ondersteund, worden bedrijven erop gewezen dat ze prioriteit moeten geven aan gegevensbeveiliging, wat op zijn beurt privacy- en beveiligingsprofessionals en consumentenadvocaten meer invloed geeft om te streven naar betere naleving.

Wetgevers en rechtbanken erkennen de schade van inbreuken, maar de definitie van “privacyschade” moet worden uitgebreid. Identiteitsdiefstal is zo’n schade, maar dat geldt ook voor de ongemakken van getroffen individuen en hun knagende gevoel dat ze geen controle hebben over hun ‘digitale zelf’. Deze minder kwantificeerbare schade die het gevolg is van het blootleggen van bits en bytes van het persoonlijke leven van individuen, moet wettelijk worden erkend: aangezien de diepte van deze schade in de loop van de tijd wordt opgespoord en aangepakt, moeten individuen een privaat vorderingsrecht krijgen om bedrijven verantwoordelijk te houden , en regelgevers moeten de mogelijkheid hebben om entiteiten te straffen die hun plicht om verantwoordelijke beheerders van persoonlijke informatie te zijn.

Analyse

Ooit gebruikte een toen nog onbekende startup de slogan “don’t be evil” om zich te onderscheiden van zijn concurrenten. In de huidige online wereld schaart een groeiend aantal pro-privacy startups zich achter een beweging die daar echt aan willen werken.

Ze nemen het op tegen alle vormen van centrale Analytics, dus geen product dat door meer dan de helft van de websites ter wereld wordt gebruikt om inzicht te krijgen in het surfgedrag van bezoekers.

“Er is door de jaren heen veel veranderd zonder echt na te denken over wat goed is, wat verkeerd is, wat slecht is en wat niet.”

We zouden daarvoor kunnen profiteren van de AVG, Europese privacyregelgeving die in 2018 is ingevoerd om te bepalen wie toegang heeft tot persoonlijke gegevens.

Daarbij moet de praktijk om persoonlijke gegevens van de EU naar zijn Amerikaanse servers over te dragen, illegaal verklaard worden onder de AVG omdat het land nog niet over voldoende bescherming beschikt.

Als we het daarmee allemaal eens zijn, dan pas zijn gegevens geanonimiseerd en kunnen scenario’s hypothetisch zijn.

Niettemin zien we startups die een echte David vs Goliath-strijd willen aangaan.

“Daarbij heeft de Oostenrijkse gegevensbeschermingsautoriteit de grootste Analytics tool inmiddels illegaal verklaard”

Een Analytics tool domineert op dit moment de analysemarkt met 57% van alle websites deze tool gebruiken. De best gevestigde privacygerichte tool, is goed voor 1% van de websites.

De kleinere spelers weten dat ze de dominantie niet omver zullen werpen, maar hun doel is om een ​​beetje eerlijkheid en een keuze te bieden.

Daarbij lijken onthullingen over hoe veiligheidsinstanties betrokken zijn bij massale surveillance. Te zorgen voor een toename in het bewustzijn van gebruikers van het internet.

En ondanks onderbuik gevoelens en verwijzingen “We wisten er al iets van”, hebben we dat gevoel weggestopt. “Maar toen het eerste bericht buiten kwam, hadden we het bewijs dat we niet alleen paranoïde waren of dingen verzonnen.”

Het bericht liet zien hoe, geholpen door een systeem van geheime rechtbanken, persoonlijke gegevens worden verzameld van gebruikers van websites en er zo een profiel was ontstaan van deze gebruikers.

De onthullingen hielpen bij het verkrijgen van steun in heel Europa om de nieuwe privacyregelgeving te verstevigen en inspireerden softwareontwikkelaars om privacy centraal te stellen in hun producten.

In tegenstelling de huidige standaard gebruiken de op privacy gerichte producten geen cookies om gebruikers op internet te volgen en bieden ze een veel eenvoudigere reeks gegevens, waardoor ze binnen de grenzen van de AVG kunnen blijven.

“een overwinning voor de privacy” die helpt om een ​​eerlijker systeem te creëren.

Maar er blijft een enorme barrière aangezien er door het gekozen verdien model niet kan worden gekozen om de tools gratis aan te bieden, dus kost privacy geld al is het maar een paar euro per maand.

Het tijd is om ons begrip van deze transacties in te zien.

“Alle gratis producten die we gebruiken en waar we van houden, betalen we niet met geld, we betalen ervoor met gegevens en privacy”

De meest waardevolle grondstof ter wereld, misschien dachten we nog niet zolang geleden automatisch aan geld, maar persoonlijke gegevens zijn tegenwoordig een van de meest waardevolle vormen van valuta geworden.

De enorme hoeveelheden persoonlijke gegevens die beschikbaar zijn, hebben persoonsgegevens steeds waardevoller gemaakt.

De manier om deze gegevens zijn verzameld is soms twijfelachtig en tot voor kort vaak ongereguleerd, wat ertoe leidde dat er onethische methoden gebruikt zijn om deze waardevolle gegevens in handen te krijgen.

Zelfredzaam

Hoe kunnen we gegevens privé houden in een verbonden wereld.

Gebruiken we tweefactorauthenticatie om in te loggen zodat niemand anders niet zomaar bij onze gegevens kan. In onze digitale wereld is het belangrijk om voorzichtig te zijn met de gegevens die we genereren en delen.

Proberen we bewust keuzes te maken die van belang zijn voor het respecteren van onze privacy, het beschermen van gegevens en het mogelijk maken van vertrouwen. Best practices op het gebied van online beveiliging en gegevensbescherming, waaronder het beheren en beveiligen van persoonlijke informatie.

We houden ID’s en wachtwoorden veilig

Inloggegevens zijn digitale toegangspoorten tot informatie en gegevens over onszelf. Daarom is het belangrijk om ID’s en wachtwoorden vertrouwelijk te houden en op te slaan in een beveiligd bestand. We bewaren ze niet op cloudgebaseerde software of online gedeelde platforms.

Daarnaast gebruiken niet hetzelfde generieke wachtwoord voor al onze accounts. En gebruiken geen wachtwoorden met informatie over onszelf, zoals verjaardag, naam of afstudeerjaar.

We delen niet te veel op sociale media

Terwijl het hier draait om het delen van je leven en het posten van dingen waarvan je wilt dat anderen ze zien, is er een dunne lijn tussen dat en te veel delen.

We zijn voorzichtig met wat we plaatsen en publiceren zodat de hele wereld het kan zien. Als je een fervent gebruiker van sociale media bent, maak dan gebruik van de privacytools die worden aangeboden op sociale-mediaplatforms om te beperken wie kan zien wat je plaatst. Op veel platforms kun je je account privé maken of je berichten verbergen voor mensen die niet je vrienden zijn.

Twee-factor-authenticatie inschakelen

In het ongelukkige geval dat iemand uw inloggegevens te weten komt, zal het inschakelen van tweefactorauthenticatie voorkomen dat ze daadwerkelijk toegang krijgen tot uw account en informatie.

En als je een twee-factor-authenticatiemelding hebt ontvangen, maar niet recentelijk hebt geprobeerd in te loggen, weet je dat iemand toegang probeert te krijgen tot je account en kun je je wachtwoord wijzigen.

Maak een back-up van gegevens

Als we online zijn, bestaat er altijd een risico dat onze gegevens worden gecompromitteerd. Daarvoor gaan we voor een proactieve benadering van het maken van back-ups van onze gegevens in het geval er een beveiligingsinbreuk is of problemen met onze hardware.

Cyberbeveiligingsaanvallen kunnen ons en elk bedrijf overkomen, dus het maken van een back-up van onze gegevens kan ons helpen deze te herstellen.

We vermijden het gebruik van openbare wifi-netwerken

Openbare wifi-netwerken versleutelen het internet verkeer niet, wat betekent dat iedereen op hetzelfde wifi-netwerk mogelijk naar je gegevens kan kijken. Gewoon door op hetzelfde netwerk te zijn, kan een ander (hacker) uw logins, wachtwoorden, informatie, creditcardgegevens en meer ontdekken.

Gebruik indien mogelijk mobile data-abonnement of een veilige VPN-verbinding.

Browse in privémodus

Browsen in de privé- of incognitomodus voorkomt dat mijn computer mijn browsegeschiedenis, tijdelijke internetbestanden en cookies opslaat. Wanneer de privé- of incognitomodus actief is, kunnen andere mensen de browsegeschiedenis niet vanaf uw computer traceren.

Het is echter belangrijk op te merken dat de privé- of incognitomodus niet volledig privé is, aangezien uw internetprovider (ISP) uw browse-activiteit nog steeds kan volgen.

Hoe kunnen we gegevens privé houden in een verbonden wereld.

Gebruiken we tweefactorauthenticatie om in te loggen zodat niemand anders niet zomaar bij onze gegevens kan. In onze digitale wereld is het belangrijk om voorzichtig te zijn met de gegevens die we genereren en delen.

Proberen we bewust keuzes te maken die van belang zijn voor het respecteren van onze privacy, het beschermen van gegevens en het mogelijk maken van vertrouwen. Best practices op het gebied van online beveiliging en gegevensbescherming, waaronder het beheren en beveiligen van persoonlijke informatie.

We houden ID’s en wachtwoorden veilig

Inloggegevens zijn digitale toegangspoorten tot informatie en gegevens over onszelf. Daarom is het belangrijk om ID’s en wachtwoorden vertrouwelijk te houden en op te slaan in een beveiligd bestand. We bewaren ze niet op cloudgebaseerde software of online gedeelde platforms.

Daarnaast gebruiken niet hetzelfde generieke wachtwoord voor al onze accounts. En gebruiken geen wachtwoorden met informatie over onszelf, zoals verjaardag, naam of afstudeerjaar.

We delen niet te veel op sociale media

Terwijl het hier draait om het delen van je leven en het posten van dingen waarvan je wilt dat anderen ze zien, is er een dunne lijn tussen dat en te veel delen.

We zijn voorzichtig met wat we plaatsen en publiceren zodat de hele wereld het kan zien. Als je een fervent gebruiker van sociale media bent, maak dan gebruik van de privacytools die worden aangeboden op sociale-mediaplatforms om te beperken wie kan zien wat je plaatst. Op veel platforms kun je je account privé maken of je berichten verbergen voor mensen die niet je vrienden zijn.

Twee-factor-authenticatie inschakelen

In het ongelukkige geval dat iemand uw inloggegevens te weten komt, zal het inschakelen van tweefactorauthenticatie voorkomen dat ze daadwerkelijk toegang krijgen tot uw account en informatie.

En als je een twee-factor-authenticatiemelding hebt ontvangen, maar niet recentelijk hebt geprobeerd in te loggen, weet je dat iemand toegang probeert te krijgen tot je account en kun je je wachtwoord wijzigen.

Maak een back-up van gegevens

Als we online zijn, bestaat er altijd een risico dat onze gegevens worden gecompromitteerd. Daarvoor gaan we voor een proactieve benadering van het maken van back-ups van onze gegevens in het geval er een beveiligingsinbreuk is of problemen met onze hardware.

Cyberbeveiligingsaanvallen kunnen ons en elk bedrijf overkomen, dus het maken van een back-up van onze gegevens kan ons helpen deze te herstellen.

We vermijden het gebruik van openbare wifi-netwerken

Openbare wifi-netwerken versleutelen het internet verkeer niet, wat betekent dat iedereen op hetzelfde wifi-netwerk mogelijk naar je gegevens kan kijken. Gewoon door op hetzelfde netwerk te zijn, kan een ander (hacker) uw logins, wachtwoorden, informatie, creditcardgegevens en meer ontdekken.

Gebruik indien mogelijk mobile data-abonnement of een veilige VPN-verbinding.

Browse in privémodus

Browsen in de privé- of incognitomodus voorkomt dat mijn computer mijn browsegeschiedenis, tijdelijke internetbestanden en cookies opslaat. Wanneer de privé- of incognitomodus actief is, kunnen andere mensen de browsegeschiedenis niet vanaf uw computer traceren.

Het is echter belangrijk op te merken dat de privé- of incognitomodus niet volledig privé is, aangezien uw internetprovider (ISP) uw browse-activiteit nog steeds kan volgen.

Ruwe data

Gegevens kunnen we definiëren als onbewerkte informatie van waaruit statistieken worden gemaakt. Gegevens kunnen observeren, worden gesimuleerd, zijn experimenteel of worden gegenereerd uit bestaande datasets. Statistieken bieden een interpretatie en een samenvatting van gegevens, die meestal worden weergegeven in tabellen of grafieken.

Hoe identificeren we gegevens. Wat is het doel van het verzamelen van gegevens? Welke vragen zijn er over het verzamelen van gegevens?

Denken we na over wie er allemaal gegevens kunnen verzamelen:

Een overheidsinstantie? Zelfs als het onderzoeksonderwerp niet gerelateerd is aan de overheid, voert de overheid veel nuttige, openbaar beschikbare onderzoeken uit. Data uit deze onderzoeken is vrijelijk beschikbaar en mag worden gebruikt.

De vrije beschikbare open overheidsgegevens en het overheidsbeleid op dit gebied hebben er voor gezorgd dat er steeds meer staats- en lokale gegevens en gegevensportalen beschikbaar komen.

Maar ook non-profit organisaties, academische onderzoekers en universiteiten hebben grote hoeveelheden informatie beschikbaar.

Als onderdeel van het onderzoek die wetenschappers bij elkaar brachten voor wetenschappelijke publicaties. Door gebruik te maken van wetenschappelijke databases om artikelen, publicaties of rapporten te vinden kunnen we de gegevens of statistieken over deze onderzoeksonderwerpen terug vinden.

Maar ook via Google of Zanran kunnen we online zoeken naar statistieken op het internet. Door gebruik te maken van de geavanceerde zoekopties kunnen we de zoekopdracht op het onderwerp verfijnen.

Een van de grotere wetenschappelijke platformen met vrijelijk beschikbare gegevens is ICPSR: Consortium Inter-University voor politiek en sociaal onderzoek ICPSR verzamelt, conserven en verspreidt digitale sociale wetenschapsgegevens. Deze gegevens komen uit openbare bronnen zoals het Roper Centre for Public Opinion Research aan Cornell Universiteit, Roper Ipoll is de grootste verzameling Publieke Opinie enquête gegevens met resultaten van 1935 naar het heden. Roper Ipoll bevat bijna 800.000 vragen en meer dan 23.000 datasets van zowel Amerikaanse en internationale enquête-bedrijven. Deze enquêtes hebben betrekking op een willekeurig aantal onderwerpen, waaronder sociale kwesties, politiek, popcultuur, internationale zaken, wetenschap, milieu en nog veel meer. Indien beschikbaar, worden resultatentabel, demografische kruistabellen en volledige datasets voorzien voor onmiddellijke download mogelijkheid.

Maar ook Statista met meer dan 1,5 miljoen statistieken plus dossiers, studies en infographics. Is een bron van openbare gegevens die kan worden geraadpleegd. 

Social Explorer creëer kaarten en genereer rapporten (d.w.z. tabellen) op basis van demografische gegevens uit de Census en gerelateerde enquêtes van de Verenigde Staten (1790 tot heden). Meer informatie over het gebruik van Social Explorer. Vindt je terug op Data.gov dit platform verhoogt het vermogen om eenvoudig datasets te vinden, te downloaden en te gebruiken die worden gegenereerd en gehouden door de overheids in de verenigde Staten.

Ook Google Dataset Search helpt om vrijelijk beschikbare data te vinden.

Of Zanran hiermee kunt je online zoeken naar gegevens en statistieken.

Al deze bronnen van data zorgen ervoor dat er over elk onderwerp wel ergens ruwe data te vinden is. Welke beschikbaar is voor verwerking en nieuwe inzichten kan geven in voor onderzoek gekozen onderwerpen.

limieten voor tracking.

De druk op Big Tech bedrijven wordt opgevoerd. De Big Tech bedrijven die afhankelijk zijn van alomtegenwoordige tracking en profilering van gebruikers om advertenties te kunnen koppelen. Bijvoorbeeld sociale platformen en zoekmachines, die het grootste deel van hun geld verdienen door het constant verzamelen van gebruikers data en gepersonaliseerde informatie.

In een eerdere stemming steunde het Europesche parlement al een volledig verbod op profilering van minderjarigen en limieten op het gebruik van speciale categoriegegevens voor persoonsgerichte advertenties.

Maar hoewel de DMA van toepassing zal zijn op zogenaamde “poortwachters” op het internet (sociale platformen en zoekmachines), breiden de laatste wijzigingen de reikwijdte van de beperkingen nog verder uit.

Terwijl Europarlementariërs een amendement op de DSA heeft verworpen dat een volledig verbod op gedragsreclame had voorgesteld, werden tijdens de stemmingen een aantal andere amendementen aangenomen die waren voorgesteld door een coalitie van leden van het Europees Parlement, maatschappelijke organisaties en bedrijven in de Tracking-free Ads Coalition.

Deze omvatten in feite een verbod op het gebruik van UX-tweaks om toestemming te manipuleren af te dwingen, aangezien de wijziging vereist dat platforms pariteit bieden in toestemmingsstromen voor het weigeren of instemmen met het overhandigen van gegevens.

Bovendien, in het geval dat een gebruiker niet akkoord gaat met profilering dan zegt het amendement dat ze “andere eerlijke en redelijke opties” moeten krijgen om toegang te krijgen tot de dienst of service.

De DMA verbied het profileren van minderjarigen voor advertenties en ook het gebruik van zeer gevoelige persoonlijke gegevens (zoals ras of etnische afkomst, politieke of religieuze overtuiging, seksualiteit of gezondheidsgegevens) voor gedragsgerichte aanpak van een groep of iemand te verbieden .

Ook het hengelen naar toestemming zal deze wetgeving verbieden, het herhaaldelijk om toestemming vragen na een weigering om te proberen gebruikers te vermoeien om ermee in te stemmen; gebruikers aansporen om instellingen te wijzigen nadat ze al een keuze hebben gemaakt; het negeren van geautomatiseerde opt-outs gesignaleerd door gebruikers en het vragen van toestemming ongeacht; en het “aanzienlijk omslachtiger” maken om een ​​service te beëindigen in plaats van zich aan te melden.

Dus significante beperkingen op microtargeting en aanverwante adtech-praktijken (zoals manipulatieve toestemmingsstromen) die – als ze de definitieve wet halen – een aanzienlijke druk zullen uitoefenen op, op verzamelen van gebruikers data gebaseerde bedrijfsmodellen, waardoor de druk op hervormingen van de advertentie technologieën toeneemt.

Een standaard raamwerk voor het verkrijgen van toestemmingen om doelgerichte -advertenties weer te geven, wordt momenteel al geconfronteerd met het probleem dat het in strijd is met de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG).

Dus hoe de huidige griezelige ‘standaard’ voor advertenties van de huidige advertentie platvormen, instemmingloze profilering van consumenten gecombineerd met snelle handel in de aandacht.

Transparantie en aansprakelijkheid voor platforms en hun hiërarchie genererende AI’s en hun te onderwerpen aan een zekere mate van regelgevend toezicht op hun algoritmen, en onderzoekers voor openbaar belang toegang te geven tot gegevens om onafhankelijk onderzoek van effecten mogelijk te maken.

Dergelijke maatregelen zullen duidelijk cruciaal zijn om ervoor te zorgen dat eventuele wettelijke limieten op de gepersonaliseerde informatie daadwerkelijk worden geïmplementeerd.

Om betere en preciezere regelgeving te bedenken zodat we niet langer afhankelijk zijn van iemand die ons zegt ‘oh we doen niets verkeerd’; we zullen de kennis hebben om ermee om te gaan.

Digital Services Act

Regulerende platforms voor een veiligere online omgeving voor gebruikers.

Maatregelen om illegale producten, diensten en online-inhoud tegen te gaan, inclusief duidelijk omschreven procedures om deze te verwijderen.

Meer opties voor tracking-free adverteren en een verbod op het gebruik van de gegevens van een minderjarige voor gerichte advertenties.

Ontvangers van diensten hebben het recht om schadevergoeding te eisen.

Verplichte risicobeoordelingen en meer transparantie over algoritmen om schadelijke inhoud en desinformatie te bestrijden.

De Digital Services Act behandelt problemen die ons dagelijks leven beïnvloeden, ook wanneer we communiceren in sociale-medianetwerken op het internet.

De leden van het Europees Parlement zijn het eens geworden over een reeks conceptmaatregelen om illegale inhoud aan te pakken, ervoor te zorgen dat platforms verantwoordelijk worden gehouden voor hun algoritmen en om de moderatie van inhoud te verbeteren.

De tekst die vandaag door het Parlement is goedgekeurd met 530 stemmen voor en 78 tegen en 80 onthoudingen, zal worden gebruikt als onderhandelingsmandaat met het Franse voorzitterschap van de Raad, dat de lidstaten vertegenwoordigt.

Na de stemming zei Christel Schaldemose (S&D, DK), die het onderhandelingsteam van het Parlement leidt: “De stemming van vandaag toont aan dat de leden van het Europees Parlement en de EU-burgers een ambitieuze digitale verordening willen die geschikt is voor de toekomst. Er is veel veranderd in de 20 jaar sinds we de e-commercerichtlijn hebben aangenomen. Online platforms zijn steeds belangrijker geworden in ons dagelijks leven en brengen nieuwe kansen, maar ook nieuwe risico’s met zich mee. Het is onze plicht om ervoor te zorgen dat wat offline illegaal is, ook online illegaal is. We moeten ervoor zorgen dat we digitale regels invoeren in het voordeel van consumenten en burgers. Nu kunnen we onderhandelingen aangaan met de Raad en ik denk dat we deze kwesties kunnen waarmaken”.

Illegale inhoud verwijderen en de verspreiding van desinformatie voorkomen.

Het voorstel van de Digital Services Act (DSA) definieert duidelijke verantwoordelijkheden en aansprakelijkheid voor aanbieders van intermediaire diensten, en met name online platforms, zoals sociale media en marktplaatsen.

De Digital Services Act stelt een “kennisgevings- en actie”-mechanisme in, evenals waarborgen, voor het verwijderen van illegale producten, diensten of online inhoud. Aanbieders van hostingdiensten moeten handelen na ontvangst van een dergelijke kennisgeving “zonder onnodige vertraging, rekening houdend met het soort illegale inhoud dat wordt gemeld en de urgentie om actie te ondernemen”. De leden van het Europees Parlement hebben ook sterkere waarborgen ingebouwd om ervoor te zorgen dat kennisgevingen worden verwerkt op een niet-willekeurige en niet-discriminerende manier en met respect voor de grondrechten, waaronder de vrijheid van meningsuiting.

Online marktplaatsen moeten ervoor zorgen dat consumenten veilige producten online kunnen kopen, zeggen Europarlementariërs, waardoor de verplichting om handelaren te traceren wordt versterkt (het ‘ken je klant’-principe).

Aanvullende verplichtingen voor zeer grote platforms.

Zeer grote onlineplatforms (VLOP’s) zullen onderworpen zijn aan specifieke verplichtingen vanwege de specifieke risico’s die ze met zich meebrengen met betrekking tot de verspreiding van zowel illegale als schadelijke inhoud. De Digital Services Act zou helpen schadelijke inhoud (die misschien niet illegaal is) en de verspreiding van desinformatie aan te pakken door bepalingen op te nemen over verplichte risicobeoordelingen, risicobeperkende maatregelen, onafhankelijke audits en de transparantie van zogenaamde “aanbevelingssystemen” (algoritmen die bepalen wat gebruikers zien).

Andere belangrijke punten:

Het Parlement heeft verschillende wijzigingen aangebracht in het voorstel van de Commissie, onder meer met betrekking tot:

Micro- en kleine ondernemingen vrijstellen van bepaalde DSA-verplichtingen;

Gerichte reclame: de tekst voorziet in een meer transparante en geïnformeerde keuze voor de ontvangers van digitale diensten, met inbegrip van informatie over hoe hun gegevens te gelde zullen worden gemaakt. Het weigeren van toestemming zal voor de ontvanger niet moeilijker of tijdrovender zijn dan het geven van toestemming. Als hun toestemming wordt geweigerd of ingetrokken, krijgen de ontvangers andere opties om toegang te krijgen tot het online platform, waaronder “opties op basis van trackingvrije advertenties”;

Targeting- of amplificatietechnieken waarbij gegevens van minderjarigen worden gebruikt voor het weergeven van advertenties worden verboden, evenals het targeten van individuen op basis van speciale gegevenscategorieën die het mogelijk maken kwetsbare groepen te targeten;

Compensatie: ontvangers van digitale diensten en organisaties die hen vertegenwoordigen, moeten verhaal kunnen halen voor eventuele schade die voortvloeit uit platforms die hun zorgvuldigheidsverplichtingen niet naleven;

Het moet onlineplatforms worden verboden om misleidende of nudging-technieken te gebruiken om het gedrag van gebruikers te beïnvloeden door middel van “donkere patronen”;

Meer keuze in op algoritmen gebaseerde rangschikking: VLOP’s moeten ten minste één aanbevelingssysteem bieden dat niet is gebaseerd op profilering.

Verdere amendementen die in de plenaire vergadering zijn goedgekeurd, hebben betrekking op de noodzaak voor aanbieders om in hun algemene voorwaarden de vrijheid van meningsuiting en vrijheid en pluralisme van de media te respecteren, evenals een nieuwe bepaling over het recht van anoniem gebruiken en betalen voor digitale diensten.

Geen Cookie

Toekomst zonder cookie, de ondergang van de cookie wat betekent dat.

De toekomst zonder cookies baart veel marketeers zorgen. In de afgelopen jaren zijn ze gewend geraakt aan het hebben van een enorme hoeveelheid gegevens om hun werk te ondersteunen, strategieën te optimaliseren en campagnes in te richten.

Naarmate het digitale tijdperk vordert, worden er steeds meer gegevens gegenereerd en verzameld.

Elke keer dat we op een link klikken of naar een webpagina gaan, laten we sporen achter terwijl we op het internet surfen.

De gegevens die websites over ons verzamelen, worden cookies genoemd. Helpen bedrijven bezoekers die hun website bezoeken beter te begrijpen en hun ervaringen op de website te verbeteren.

Het probleem is dat het verzamelen en gebruiken van deze gegevens niet geheel onomstreden meer is. Er is twijfel ontstaan met betrekking tot de privacy van gebruikers.

Het probleem is zo hot dat de meest gebruikte browser ter wereld, het einde van cookies van derden heeft aankondigt.

Deze maatregel draagt ​​bij aan de bescherming van persoonsgegevens, maar heeft tegelijkertijd invloed op digitale marketingstrategieën die de afgelopen jaren op browsercookies vertrouwden.

Het doel van deze cookies is belangrijke gegevens op te slaan en uw browse-ervaring te helpen verbeteren. En ze worden door meeste websites gebruikt en zijn tegenwoordig een standaard bijvangst voor het gebruik van internet.

Cookies bewaren de toegangsgeschiedenis van de gebruiker tot pagina’s en applicaties en hun interacties (klikken, formulieren, wachtwoorden, enz.) voor een bepaalde periode.

Dus elke keer dat de we de website opnieuw bezoeken die de cookies heeft verzonden, stuurt de browser de gegevens terug zodat de pagina’s sneller worden geladen, met al de voorkeuren van eerdere bezoeken.

Naast het optimaliseren van websitebezoeken, dienen cookies ook om digitale marketingstrategieën te verbeteren door de ervaring te personaliseren en de inhoud af te stemmen op de interesses en het gedrag van elke bezoeker.

Om te begrijpen wat cookies zijn en waarom dit onderwerp de laatste tijd hot is, is het ook essentieel om de verschillen te kennen tussen first-party cookies en cookies van derden.

Beide soorten cookies werken technisch gezien op dezelfde manier. Dit zijn gegevens die door de website worden verzameld en naar de browser worden verzonden, met de browsegeschiedenis en interacties van elke gebruiker.

Het verschil tussen eerste en derde partij cookies is hoe ze worden verzameld en waarvoor ze worden gebruikt.

First-party cookies worden gemaakt door dezelfde website die we bezoeken.

Ze verzamelen gegevens zoals taal- en betalingsmethodevoorkeuren, formulierinformatie zoals gebruikersnaam en wachtwoord, producten die in het winkelwagentje zijn opgeslagen, enzovoort.

Cookies van derden worden gemaakt door een ander domein dan het domein dat de gebruiker bezoekt. Ze worden over het algemeen gebruikt voor marketing- en reclamedoeleinden, omdat ze:

Controleer de navigatie van de gebruiker tussen verschillende websites (cross-site tracking).

Directe retargeting-advertenties, op basis van gedrag in het verleden.

Advertenties op een geoptimaliseerde manier weergeven op verschillende websites (adserving).

De huidige oorzaak van controverse zijn cookies van derden, die al zijn stopgezet in sommige browsers, waaronder Google Chrome.

Cookies kunnen voor veel verschillende doeleinden worden gebruikt.

Ondanks de controverse over gegevensprivacy, zijn cookies niet altijd slecht.

Over het algemeen worden cookies gebruikt om de webervaringen van gebruikers te optimaliseren en de inhoud en advertenties die ze te zien krijgen te verbeteren op basis van hun interesses.

Cookie-waarschuwingen zijn gebruikelijker geworden sinds de opkomst van gegevensbeschermingswetten, die vereisen dat gebruikers worden geïnformeerd dat hun gegevens worden opgeslagen en waarvoor ze zullen worden gebruikt.

Over het algemeen zijn cookies onschadelijk en kunnen ze alleen worden gebruikt om uw ervaring op websites te verbeteren. Het probleem is dat cookies van derden de veiligheid en bescherming van de gegevens van gebruikers mogelijk niet garanderen, wat de transparantie in hun verwerking aantast.

Een risico voor de bescherming van persoonlijke gegevens is de mogelijkheid dat bedrijven de informatie die ze verzamelen aan andere bedrijven verkopen zonder dat gebruikers het weten.

Vanaf dat moment wordt het gebruik onrechtmatig, ook al gebruiken ze de gegevens alleen voor bekende doeleinden.

Als we het hebben over een toekomst zonder cookies, hebben we het over het einde van cookies van derden.

Het is mogelijk om op een transparante en veilige manier van internetten te bouwen met cookies en Big Data. Maar om dat te doen, moeten we de manier waarop internet en digitale marketing de afgelopen jaren hebben gewerkt, hervormen.

Voor gebruikers heeft een toekomst zonder cookies in digitale marketing de neiging om meer veiligheid voor hun gegevens te brengen tijdens het browsen op internet. Dit is de bedoeling van deze hele beweging.

Aan de andere kant kunnen de gevolgen voor online adverteren ook een browse-ervaring betekenen die minder gepersonaliseerd en relevant is voor uw interesses, tenminste totdat de marketingindustrie zich aanpast aan deze transformatie.

In een wereld waarin privacy voorop staat, is het belangrijk om nauwe en directe relaties met klanten op te bouwen in plaats van te vertrouwen op derden.

Verzamel gegevens rechtstreeks van je klanten.

In plaats van te vertrouwen op cookies van derden, zijn er andere mechanismen voor gegevensverzameling te verkennen.

U kunt bijvoorbeeld marktonderzoek, tevredenheidsenquêtes en peilingen op sociale media uitvoeren.

Bied ook gratis interactieve inhoud of nuttig materiaal aan in ruil voor gebruikersgegevens. Op deze manier bouwt u een nauwere en directere relatie op met consumenten zonder hun gegevensbescherming in gevaar te brengen.

In het licht van zorgen over de privacy van persoonsgegevens en de geldigheid van richtlijnen voor gegevensbescherming, is er geen andere manier om met gebruikers om te gaan door transparant te zijn.

Er is geen ruimte meer voor duistere houdingen die de echte redenen voor het verzamelen van gebruikersgegevens verbergen. Klanten moeten weten hoe en waarom we hun gegevens willen verzamelen.

Dit is nu niet alleen een wettelijke verplichting, maar ook een manier om een ​​vertrouwensrelatie met de klant op bouwen.

Het privacybeleid is ook een verplichting die gedefinieerd in de richtlijnen voor gegevensbescherming.

Privacybeleid moet op de website toegankelijk zijn, in duidelijke en transparante taal, en informatie verstrekken over het gebruik en het doel van het verzamelen van gebruikersgegevens.

Mensen moeten ook weten hoe ze controle over hun gegevens kunnen uitoefenen, bijvoorbeeld om zich af te melden voor de bedrijfsgegevens of om bepaalde informatie uit hun bedrijfsregistratie te verwijderen.

Elke dag doordringt het internet meer aspecten van ons leven. Dit betekent dat er steeds vaker gevoelige gegevens worden verzameld.

Daarom willen gebruikers veilige relaties met bedrijven hebben, zodat hun informatie niet wordt misbruikt.

De toekomst zonder cookies nadert snel en bedrijven zullen zich aan moeten passen.

Richtlijnen

Waar blijven de ontwerprichtlijnen met aanbevelingen voor belanghebbenden over het gebruik van digitale technologieën voor het verzamelen van gegevens op afstand.

Door digitale technologieën te gebruiken voor het verzamelen van gegevens op afstand, kunnen bedrijven de toegangsbarrières verminderen voor populaties die mogelijk transport- of geografische obstakels hebben. Bovendien stellen deze technologieën bedrijven in staat om gegevens over het dagelijks leven, op afstand vast te leggen.

De vooruitgang in sensortechnologie, algemene computerplatforms en methoden voor gegevensoverdracht en -opslag hebben een revolutie teweeggebracht in de mogelijkheid om op afstand relevante informatie van individuen te verkrijgen en te analyseren.

De digitale technologieën die worden gebruikt voor data-acquisitie op afstand spelen een steeds grotere rol en bieden belangrijke kansen. In vergelijking met intermitterende proefbezoeken, kan het gebruik van digitale technologieën om op afstand gegevens te verzamelen, een continue of frequentere gegevensverzameling mogelijk maken.

Digitale technologieën brengen echter veiligheids- en privacyrisico’s met zich mee waarmee belanghebbenden rekening moeten houden, samen met risico’s.

We dringen er daarom op aan om eventuele cyberbeveiligingsrisico’s te evalueren die mogelijk de functionaliteit van het digitale technologieën zouden kunnen beïnvloeden of een risico zouden kunnen vormen voor de privacy. Bovendien moeten we na het verzamelen van de gegevens ervoor zorgen dat de gegevens veilig kunnen worden opgeslagen en verzonden.

We moeten zo het risico van mogelijke openbaarmaking van identificeerbare informatie aanpakken via een inbreuk, het algemene computerplatform of de duurzame elektronische gegevensopslag.

Samenwerken met fabrikanten om licentieovereenkomsten of servicevoorwaarden voor eindgebruikers te wijzigen voor bepaalde doeleinden. Doorgaans maken licentieovereenkomsten voor eindgebruikers het delen van gegevens met de fabrikant en andere partijen mogelijk. Als het echter om beschermde informatie gaat, mogen die gegevens alleen worden gedeeld met noodzakelijke partijen.

Het advies is altijd om adequate beveiligingsmaatregelen te nemen om gegevens te beveiligen en te voorkomen dat kwaadwillenden toegang krijgen tot.

Behalve dat we rekening moeten houden met cyberbeveiligingsproblemen, moeten we ook transparant zijn over de privacy en geïnformeerde toestemming verkrijgen. Het proces van geïnformeerde toestemming moet details over het verzamelen en gebruiken van gegevens tijdens en na duidelijk communiceren.

Waar van toepassing, moeten we ervoor zorgen dat het proces van geïnformeerde toestemming goed uitlegt dat gegevens kunnen worden gedeeld voor algemene doeleinden of derden, in overeenstemming met de licentieovereenkomst of servicevoorwaarden.

Licentieovereenkomsten en servicevoorwaarden zijn doorgaans lang en maken gebruik van complexe terminologie. Voor gegevensverzameling voorstellen, moeten we begrijpen hoe dergelijke overeenkomsten of servicevoorwaarden van invloed kunnen zijn en deze informatie in overweging nemen bij het ontwikkelen van documenten met geïnformeerde toestemming.

Het ontwikkelen van nieuwe technologieën, methoden en apparaten die enorme hoeveelheden gegevens kunnen verzamelen, kan mogelijk een revolutie teweegbrengen. Echter de voordelen van dergelijke technologieën en de potentiële beveiligings- en privacyrisico’s horen we in gelijke mate af te wegen.